سلام بر همه كساني كه جز خالق عشق و زيبايي معبودي بر خود بر نمي گزينند
 

اي خالق مهربان

             مرا وسيله ي صلح و آشتي خود قرار بده

           تا آنجا كه نفرت است حامل عشق

                 جايي كه خطا كاري و بدي است حامل گذشت

             جايي كه نفاق است حامل يكرنگي

             جايي كه نادرستي است حامل درستي

          جايي كه شك است حامل يقين

           جايي كه نااميدي است حامل اميد

            جايي كه تاريكي است حامل نور

                 جايي كه غم است حامل شادي باشم

   پروردگارا :    

   كمك كن

                  تا به جاي تسلي خواهي تسلي دهم                

به جاي درك شدن درك كنم

زيرا پيدا كردن در گرو گم شدن است                             با بخشش ديگران خود بخشوده مي شويم

                        و در مرگ حيات جاودان پيدا مي كنيم

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم خرداد 1390ساعت 1:43  توسط سعید | 
 

 

به وبلاگ جدید مراجعه کنید.با تشکر

http://jaam-e-zendegi.blogfa.com

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم خرداد 1390ساعت 22:37  توسط سعید | 
 

جان  به جانان  کی  رسد جانان  کجا و جان کجا

                                                                                                                                                                                                            ذره است این آفتاب است  آن کجا  و این کجا

دست ما گیرد  مگر در راه عشقت   جذبه ای

ورنه  پای   ما   کجا   و این راه بی  پایان

ترک جان گفتم نهادم پا به صحرای طلب

تا  در آن   وادی مرا   از  تن   بر آید جان  کجا

جسم غم فرسوده  من چون آورد تاب  فراق

جان  به جانان  کی  رسد جانان  کجا و جان کجا

 

ذره است این آفتاب است  آن کجا  و این کجا

 

دست ما گیرد  مگر در راه عشقت   جذبه ای

ورنه    پای   ما   کجا   و این راه بی  پایان  کجا

این   تن   لاغر  کجا    بار غم  هجران     کجا

 

خضر می رفت از پی سر  چشمه  حیوان کجا

چون جرس با ناله عمری شد که  ره  طی می کند

 

تا  رسد   هاتف     به گرد محمل   جانان    کجا

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه هشتم شهریور 1387ساعت 20:1  توسط سعید | 
 

جان  به جانان  کی  رسد جانان  کجا و جان کجا                                                                                                                                                                                               ذره است این آفتاب است  آن کجا  و این کجا

دست ما گیرد  مگر در راه عشقت   جذبه ای

ورنه  پای   ما   کجا   و این راه بی  پایان

ترک جان گفتم نهادم پا به صحرای طلب

تا  در آن   وادی مرا   از  تن   بر آید جان  کجا

جسم غم فرسوده  من چون آورد تاب  فراق

جان  به جانان  کی  رسد جانان  کجا و جان کجا

ذره است این آفتاب است  آن کجا  و این کجا

دست ما گیرد  مگر در راه عشقت   جذبه ای

ورنه    پای   ما   کجا   و این راه بی  پایان  کجا

این   تن   لاغر  کجا    بار غم  هجران     کجا

خضر می رفت از پی سر  چشمه  حیوان کجا

چون جرس با ناله عمری شد که  ره  طی می کند

تا  رسد   هاتف     به گرد محمل   جانان    کجا

 

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 16:8  توسط سعید | 
 

اي خالق مهربان

             مرا وسيله ي صلح و آشتي خود قرار بده

تا آنجا كه نفرت است حامل عشق

                                             جايي كه خطا كاري و بدي است حامل گذشت

جايي كه نفاق است حامل يكرنگي

                                            جايي كه نادرستي است حامل درستي

جايي كه شك است حامل يقين

                                          جايي كه نااميدي است حامل اميد

جايي كه تاريكي است حامل نور

                                         جايي كه غم است حامل شادي باشم

   پروردگارا :    

                         كمك كن

      تا به جاي تسلي خواهي تسلي دهم

                

به جاي درك شدن درك كنم

زيرا پيدا كردن در گرو گم شدن است

                                             با بخشش ديگران خود بخشوده مي شويم

                        و در مرگ حيات جاودان پيدا مي كنيم

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387ساعت 11:57  توسط سعید | 

                      رد پا

 

 

  تصويري داشتم خيال كردم در ساحل دريا با خدا قدم ميزنم

 

 

در آسمان تصويري از زندگي خود ديدم   همه جا دو ردپا ديدم

 

 

يكي از آنها من و ديگري جاي پاي خدا بود

 

 

                           وقتي درآاخرين تصوير زندگيم به روي شنها نگاه کردم

 

 

 

ديدم كه گاهي فقط يك ردپا مي بينم

 

 

                                     دريافتم كه اينها در سخت ترين مواقع زندگيم بود

 

 

از خدا پرسيدم

 

 

                                    خدا فرمودي كه اگر به تو ايمان آورم

 

 

هرگز تنهايم نخواهي گذاشت

 

 

چرا در سخت ترين مواقع زندگي ردپايي از تو نمي بينم

 

 

                                                 چرا درآن اوقات رهايم كردي

 

 

فرمود: فرزند عزيزم

 

 

   تو را دوست دارم

 

 

                       و هرگز تنهايت نگذاشته ام و نخواهم گذاشت

 

 

اگر در سخت رين اوقات فقط يك رد پا مي بيني

 

 

                     آن ردپاي من است كه ترا به دوش كشيده ام

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم بهمن 1386ساعت 6:36  توسط سعید |